Club Brugge is nummer één in de Jupiler Pro League, met 6 punten uit 2 wedstrijden. Kyriani Sabbe is een van de spelers die de ploeg naar de top heeft geholpen. Maar wie is hij eigenlijk? In dit interview vertelt Sabbe over zijn ongewone hobby's, zijn liefde voor doelen en zijn favoriete ploeg.

Waarom ben je geen sprinter geworden?

Omdat ik 33 km/u gesprint heb? Goh, ik denk niet dat ik daar de lichaamsbouw voor heb. Dat zijn meestal slanke, explosieve, grotere types. Op de 100 meter zou ik wellicht als laatste aankomen, die high intensity runs op een veld zijn eerder momentopnames. Hoe je nog sneller kan worden? Geen idee eigenlijk. Alhoewel, tijdens corona heb ik eens een spurtcoach opgezocht. Die liet me sprints doen met zo’n parachute op mijn rug. Op dit niveau is elk detail belangrijk, dus ik stond er zeker voor open. En ik heb - maar dat is al heel lang geleden - ook nog achter de fiets van mijn vader aangelopen. Als hij versnelde, moest ik volgen en op de tanden bijten. (lacht)

Waarom wilde je geen voetballer worden?

Toen ik als kleuter bij Ichtegem ging voetballen? Het zei me niet zoveel, om eerlijk te zijn. Mijn broer deed het en dat was de enige link. Ik speelde liever met de vriendjes op de Nintendo Wii spelconsole of we gingen al eens fietstochtjes maken. Ik voetbalde nooit op pleintjes en al zeker niet op school. Tot mijn vriend Silas vroeg of ik samen met hem wilde gaan sjotten bij Ichtegem, was het nooit in me opgekomen. Ik ben dus beginnen voetballen om sociale redenen. (lacht) Ik raakte mijn eerste bal aan en was meteen verkocht. Een paar maanden later benaderde Club Brugge mijn mama in Torhout en de rest is geschiedenis.

Je scoorde die dag drie hattricks?

Ik weet vooral nog dat we in een modderbad speelden en dat ik er de ene tackle na de andere in gooide. Ik amuseerde me rot en dat werkte blijkbaar aanstekelijk op die scouts. Niet veel later zaten we samen en mocht ik dromen om te gaan spelen bij de mooiste club van België. Als Brugge komt, dan zeg je niet nee. Mijn beste match bij Ichtegem? Een die we wonnen met 29-0. Ik scoorde 25 doelpunten die dag. Ik begon het zelfs een beetje beu te worden, daarom vroeg ik of ik in de goal mocht gaan staan. Van spits naar keeper, en dat bij kinderen die een jaar ouder waren. Maar ik amuseerde me rot. Ik heb bij het spelen met mijn broer in de tuin nog vaak in doel gestaan. Dus, als Ivan Leko…? Yes, dan ga ik in doel staan. Of het wordt Lynnt Audoor, die doet dat ook graag.

Stel je ploeg eens averechts op?

Na zijn prachtige goal tegen Genk is Brandon Mechele mijn spits nummer 1. Wat ik van zijn WK vond? Tja, dan voel je wel dat het respect en de lof die hij daar kreeg hem nog een extra boost hebben gegeven. Ik ben superblij voor hem. Wat hij in Brugge al lang had bewezen, kon hij nu ook op het allerhoogste niveau laten zien. Joa Seys zet ik rechtsvoor. Hij is vinnig en mag volop acties maken van mij. Audoor in doel omdat hij dat zelf wil. Linksback is dan voor Carlos Forbs, want die kan ook aardig verdedigen. Romeo Vermant centraal achterin naast mij, daar hebben we vroeger bij de U13 nog samen gestaan. Weet je? Ik zet Hans Vanaken centraal achterin, ik zal de 6-positie pakken. Jorne Spileers op de 10, sowieso. Die was zelfs nog spits bij de U13 en kan natuurlijk een kopduel winnen. Belangrijk. Ik mag de 8 niet vergeten, doe daar maar Tresoldi, die is compleet genoeg om dat aan te kunnen. Vetlesen dan nog op rechtsback.